“Tijdens een open huis wippen mensen sneller binnen”

In 1975 stootte de grootouders van Erik van Gool een oude boerderij in Macharen plat. En op dezelfde plek bouwden zij een vrijstaande bungalow. Enkele jaren daarna gingen zijn ouders er pal achter wonen, waardoor Erik kind aan huis bij zijn opa en oma werd. En nu, 45 jaar later, keert hij daar terug. In een andere hoedanigheid, dat wel: als man des huizes.

Erik verhuist samen met zijn vriendin Sofie en zoon Faas naar zijn geboortedorp. Tegen het einde van dit jaar ongeveer. En dan hebben ze een fikse verbouwing achter de rug. “Straks is álles nieuw”, legt Erik uit. “Alleen de buitenmuren en een aantal binnenmuren zijn blijven staan.”

En tussen het klussen door moest je ook nog eens je eigen huis verkopen. Waarom wilde je dat zelf doen?

“Dat is goedkoop, hé. Haha. Het geld wat we zouden besparen, komt goed van pas in het nieuwe huis.”

Was je ervan overtuigd dat het zou lukken?

“Absoluut! Ik wist zeker dat ik onze woning binnen drie weken kwijt zou zijn. Voor de prijs die wij in gedachten hadden…”

Er lijkt een ‘maar’ aan te komen…

“Inderdaad. ‘Maar’ toen brak het coronavirus uit. En er kwam geen enkele reactie binnen, ook al werd het huis de eerste dag al 1.500 keer bekeken. Ik werd daar behoorlijk zenuwachtig van.”

En in de weken daarna?

“Toen bleef het stil.”

Wat heb je toen gedaan?

“Evelien Ploegmakers gaf ons het advies om een open huis te organiseren. Een gouden tip, zo bleek later.”

O ja, wat gebeurde er?

“Even nadat we het open huis op social media aankondigden, kregen we een reactie van een geïnteresseerd gezin. Zij wilden liever niet wachten tot dat weekend. Uiteindelijk zijn ze ook eerder langsgekomen; en twee dagen voor het open huis hebben ze een bod bóven de vraagprijs bij ons neergelegd.”

Heb je dat meteen geaccepteerd?

“Nee, we vonden het raar om het open huis te cancelen. Zeker zo kort voor aanvang.”

Kwamen er dat weekend gegadigden bij?

“Uiteindelijk is er één stel op vrijdagavond geweest en zijn er zes kandidaten op zondagmiddag langsgekomen. Twee daarvan hadden serieuze interesse. Niet slecht toch?! Natuurlijk hebben we hen eerlijk verteld van het eerste bod; daar wilden ze niet overheen. Uiteindelijk zijn we dezelfde avond akkoord gegaan met de eerste bieders. Zo zijn zij tóch de koper geworden.”

Toch gek dat het eerst stil blijft, maar dat er daarna wél geïnteresseerden blijken te zijn. Is dat te verklaren?

“Tijdens een open huis wippen mensen sneller binnen. Dat is waarschijnlijk laagdrempeliger dan een normale bezichtiging.”

Daar lijkt het op. Een rondleiding van de bewoners: hoe hebben bezoekers dat ervaren?

“Iedereen voelde zich op z’n gemak. Volgens mij vonden ze het wel een verademing.”

Hoe heb je het open huis eigenlijk aangepakt? Appeltaartje, alles?

“Bijna. We hebben appelcake gebakken. Daarnaast hebben we alles opgeruimd en kaarsjes aangestoken om het gezellig te maken.”

En nu? Wanneer is alles afgerond?

“Op 2 november gaan we naar de notaris en dan is ook meteen de sleuteloverdracht.”

Ben je dan ook klaar met klussen?

“Dat is het streven. Halen we het niet? Dan moeten we even een paar weken overbruggen. Dat loopt wel los.”

Succes!

“Dankjewel. Jullie ook!”

Verkocht foto